Verklaring van Contributisme

Verklaring

Het Contributisme is het filosofische grondbeginsel voor de inrichting van een nieuwe maatschappij ten behoeve van de volgende evolutiefase van de mensheid, de vierde dimensie.

Het Contributisme stelt dat individuen, instellingen en organisaties met hun activiteiten primair een bijdrage dienen te leveren aan de maatschappij en de aarde.

Het denken en handelen vanuit het ‘bijdrage-beginsel’ (Contributisme) creëert een gezonde samenleving die zich kenmerkt door duurzaamheid, juiste verhoudingen en gezamenlijkheid.

Achtergrond

Onze maatschappij bevindt zich in een overgangsperiode waarin de mensheid een evolutiefase afsluit en een volgende fase - de vierde dimensie – binnentreedt.

Tot nu toe heeft de mens vooral mogen profiteren van wat de aarde ons te bieden heeft; het land zelf en haar delfstoffen. Hierbij zijn samenlevingen ontstaan die zijn gestoeld op het hebben en verkrijgen van bezit. Ook alle maatschappijvormen zijn ingericht volgens dit profijtbeginsel. Maatschappelijke systemen als feodalisme, socialisme, liberalisme, kapitalisme, etc., regelen allemaal aan wie het bezit toebehoort en wie er het profijt van mag ontvangen.

Het hebben en profiteren van bezit is daarmee het ultieme streven van de mens geworden wat vanzelfsprekend heeft geleid tot economische modellen die zich uitsluitend richten op groei en expansie.  Aan deze groei en expansie is echter een eindigheid, wat mag blijken uit de uitputting van de aarde en haar delfstoffen, de onevenwichtigheid van voedselwinning en het vastlopen van de economische systemen.

Om deze problemen het hoofd te bieden worden er al decennia lang door vele instanties en overheden oplossingen gezocht en bedacht, die echter niet tot blijvende verbeteringen hebben geleid. Dit komt doordat men nog steeds denkt in oplossingen gebaseerd op dit profijtbeginsel met als doel de groei en expansie weer te herstellen en daarbij de eindigheid ervan blijft ontkennen.

Het Contributisme of bijdragebeginsel daarentegen gaat ervan uit dat al ons handelen, zowel sociaal-maatschappelijk als economisch, erop gericht is een bijdrage te leveren aan onze samenleving,  waarbij de motieven van groei, bezit en profijt worden vervangen door duurzaamheid, juiste verhoudingen en gezamenlijkheid.

Het Contributisme is daarmee niet de oplossing als zodanig voor de vele problemen die onze huidige samenleving treffen, maar wel het filosofische grondbeginsel waarlangs consistente oplossingen gevonden kunnen worden en de mensheid in staat zal stellen het transitieproces naar haar volgende evolutiefase - de vierde dimensie - succesvol te voltooien.

Ervaringen

Sinds eind jaren zeventig van de vorige eeuw is uitgebreid geëxperimenteerd met dit bijdragebeginsel in bedrijfseconomische situaties. Slecht of matig functionerende bedrijven die veelal nog uitsluitend met het behalen van resultaten (profijtbeginsel) bezig waren bleken, door zich weer te richten op hun maatschappelijk-economische functie (bijdragebeginsel), zeer snel te herstellen tot gezonde organisaties. De kwaliteit van hun producten en dienstverlening nam toe, het werkklimaat en de cultuur binnen de organisatie verbeterde en medewerkers ontwikkelden zich tot betrokken deelnemers. Opvallend daarbij was dat deze ondernemingen ook weer een uitstekend rendement maakten, echter nu niet langer als doel, maar als logische resultante van hun zinvolle bijdrage.

Op sociaal-maatschappelijk gebied bleek het bijdragebeginsel eveneens een juiste grondhouding te zijn om bijvoorbeeld conflicten op een helende wijze op te lossen, waarbij betrokkenen elkaar niet langer beschadigden en het conflict winnaars noch verliezers kende. Ook bestuurders en managers die vanuit deze grondhouding opereerden bleken uitstekende leiders en inspirators te zijn en anderen te kunnen bewegen om gezamenlijk grote resultaten te behalen.

November 2011, gebaseerd op denkbeelden en waarnemingen van W.R. Schel.