Dat er op het moment veel aandacht is om te bezuinigen en te optimaliseren is begrijpelijk. Wanneer daardoor de schade, die nu eenmaal met fundamentele veranderingen gepaard gaat, enigszins beperkt kan worden is het zelfs zinvol en raadzaam.

Maar zulke overlevingsmaatregelen zijn relatief eenvoudig vergeleken met de veel moeilijkere vraagstukken die betrekking hebben op het hervormen van een bedrijf of instelling. Hierbij gaat het erom een beeld te vormen over de toekomstige producten en dienstverlening die de organisatie moet voortbrengen, over welke klanten en marktsegmenten we willen bedienen en op welke wijze dat moet gebeuren. En bovenal gaat het erom hoe de organisatie daarvoor moet worden aangepast en hoe een dergelijk transitieproces gemanaged moet worden.

Een ieder zal aanvoelen dat het nemen van korte termijn maatregelen, veelal in de vorm van bezuinigingen en inkrimpen, kinderspel is in vergelijking met het hervormen van organisaties.

Het is een groot verschil van managen. In het ene geval gaat men uit van beperkingen en tegenspoed met angst als drijfveer, in de wetenschap dat het uitstel van executie is. In het andere geval gaat men uit van mogelijkheden en richt men zich op vernieuwing, met vertrouwen als motivatie.

De verschillen in benadering zijn zó groot dat het eigenlijk onmogelijk is beide te verenigen. Er zal dus een keuze gemaakt moeten worden en daar is meer dan alleen moed voor nodig.

Het is ook een kwestie van anders denken, een andere grondhouding en andere waarden. Allereerst zal men enige afstand moeten nemen van de huidige, operationele problematiek. Daarbij is het belangrijk de gevolgen van de crises als een gegeven te beschouwen.

Denken in mogelijkheden betekent ook dat we niet alleen maar trachten te ontkomen aan de gevolgen van de huidige situatie, maar vooral op zoek gaan naar onze nieuwe maatschappelijk, economische functie en daarin onze ambities leggen.

Dat is de essentie van strategisch managen!!

Reacties